Knjiga „Dosije Sarajevo“ ,autora Milivoja Ivaniševića, predstavljena  je u ponedjeljak u Centru za kulturu. Knjiga je svjedočanstvo o 7.428 Srba,ubijenih  u Sarajevu, sa imenima egzekutora  od kojih niko nije procesuiran.Ivanišević je dugogodišnji predsjednik Instituta za istarživanje srpskih stradanja u 20.vijeku, autor oko 40 knjiga  i jedan od istaknutih hroničara našeg vremena.                                                               “Želimo da iznesemo činjenice koje se dosta sudaraju i sukobljavaju sa onim što je poznato u javnosti,što su mas mediji širili , a nismo ih mogli pobijediti.Neistina uvijek lako prođe kroz uši. Zadržao sam se na glavnim tačkama optužnice koje nas terete u slučaju Sarajeva“,rekao je Ivanišević. On takođe ističe da osporava tačke optužnice koje se odnose na granatiranje ,da nije bilo nikakve blokade  grada i etničkog čišćenja i poredi  srpski i muslimanski dio Sarajeva.    “ U muslimanskom dijelu Sarajeva našli smo 123 logora za Srbe,28 masovnih grobnica pobijenih Srba,a u srpskom dijelu Sarajeva nije bilo logora za muslimane i masovnih grobnica.U muslimanskom dijelu nisu dozvoljavali Srbima da napuste grad,a kod nas je mogao da ide ko hoće.To su obične faktografije i ko razuman i ozbiljan uporedi,shvatiće situaciju oko Sarajeva  i da je obrnuta priča koja je lansirana tokom rata“,dodao je Ivanišević.

On je dodao da je NATO izvršio stravično bombardovanje srpskog dijela  Sarajeva  i da je po kvadratnom kilometru  palo više bombi nego što je palo tokom  bombardovanja Jugoslavije.                                                  Osim imena stradalih ,knjiga sadrži brojna potresna svjedočenja zarobljenih Srba u Sarajevu i osporava haške optužnice.

Izdavač knjige je Hrišćanska misao „Svečanik“ iz Beograda,čiji je urednik jerej dr Milorad Sredojević rekao da je cilj knjige,koja je objavljena,  da bude svjedok vremena i da posluži istini.

„Ovaj prostor je ,nažalost, bio pod olujom surove istorije.U ovoj knjizi se govori o golgoti i stradanju Srba iz Sarajeva ,imenom i prezimenom,od male djevojčice Učur koja je imala samo sedam godina do bake od 86 godina. Njihova jedina krivica je bila što su bili vjerujući ljudi, kršteni. Ovaj naučnik  je svojom pravdoljubivošću, sistematičnošću  ostavio neizbrisiv trag,jedno svjedočanstvo o tome šta nam se događalo sa porukom da ne zaboravimo one koji su nestali u vrtlogu nesrećnog rata na Balkanu. Knjiga treba da posluži kao opomena da znamo gdje živimo,da znamo koga imamo pored sebe ,da budemo obazriviji“, rekao je jerej Sredojević.

O knjizi su govorili i prof dr Slobodan Remetić ,redovni član Akademije nauka i  umjetnosti Republike Srpske i njen dopisni član prof.dr  Sreto Tanasić. Predgovor knjige napisali su prof dr Smilja Avramov i dr Radovan Karadžić.